wtorek, 28 sierpnia 2012

Hovedoya, czyli w końcu popłynęliśmy na wyspę.

   Dziś parę powodów, dla których z takim trudem przyszłoby mi/nam zrezygnować z Norwegii. Wilk kazał napisać, że wyjechalibyśmy z Norwegii tylko dla Californii (tak, żeby wszyscy wiedzieli jaki mamy dobry gust).
   Wczoraj po dość ciężkim poranku i przedpołudniu postanowilismy popłynąć na wyspę. Te najbliższą - Hovedoya. Pogoda była zadziwiająca. Cały, ale to calutki dzień niebo było soczyście błękitne, ani jednej chmurki, zero wiatru(tylko na wodzie), za to dziś od rana ciężkie chmury i deszcz- stara, dobra, norweska śpiewka...
   Tak czy siak - pogoda nas rozpieściła do granic. Nie ruszałam żadnego zdjęcia żadnym szopem, z resztą to tylko zwykłe fotki z telefonu, a jednak...ach ach :) Dorzucam też czaszkowe cukierki i nowa wielka miłość Wilka.
                                             
                                  Wcale nie tak płytko..a jak ładnie widać!






                                                  Siedzieliśmy z takim widokiem jakąś godzinę.

                                      To zdecydowanie moje ulubione zdjęcie, kolory wyszły smaczne.


                                         Cukierki z napisem "Bubs" w lokalnym spożywczaku ;)
                                                  Sobotnia kawa i ciacho (później obiad) poza Oslo u Rodziny.
                                       Niemieccy sąsiedzi pojechali sobie na wakacje zostawiając niefrasobliwie wielkiego Norwega samopas...Wmeldował się Cioci do domu,a także...
                                                    ...komuś na kolana ;) Miłość wielka.
                                                     Wilk szedł zanieść CV więc postanowił być "fensi".

sobota, 18 sierpnia 2012

Jak tam było w Belgio-Holandii(duuużo zdjęć)

Raczyliśmy wrócić z wakacji.
Było ciężko, bo Belgia i Holandia ugościły nas w tym roku śliczną pogodą. Tak śliczną, że po raz pierwszy w życiu, nie opalałam się na wakacjonach, a nogi mi zbrązowiały! (myłam się regularnie).
Nagraliśmy się w oldskulową kometkę (Wilk jest badziewnym kometkowiczem, ciągle wygrywałam) i karty. Przytyliśmy też nieco, bo dzień w dzień jedliśmy ciastka.
Ciastka z budyniem, owocami, śmietanką... CIASTKA. Po belgijskich ciastkach nikt już nie śmie nazwać żadnych innych wypieków skądkolwiek: ciastkami. Są tylko jedne, słuszne ciastka i są to ciastka belgijskie.
Ciastka, ciastka, ciastka.
Czekoladki belgijskie.... jak będziecie kiedyś mieli sposobność zakupić to rzucajcie się śmiało na te polane warstewką białej czekolady, które wyglądają jak boobsy :>
Nawdychaliśmy się też leśnego, dzikiego powierza, organicznych lub nie nawozów z pól (całe kilometry)
Jak zwykle wypad do Mamy jest wypadem najlepszym i kropka.
Niestety skończyło się już, era domowych obiadków za nami(wczoraj po powrocie zagościła mrożona pizza...) Zostały nam tylko zdjęcia, a Wilkowi dwie koszulki. Bo oczywiście On coś nabył, a ja jak zwykle nic nie mogłam znaleźć. No, chyba, że liczmy żyrafę, którą Wilk wygrał na kermisie (wesołe miasteczko) dla mnie i dwie bransoletki z Boziami :)
Grubalda dostała także prezent z wakacji, co zobaczycie na zdjęciu ;)


                                                                  Antwerpia, baby! Fontanna za nami jest bardzo urokliwa. Przedstawia ciało z odciętą głową. Z ust tejże głowy tryska woda, tam samo jak z osieroconego torsu(kilka strumyczków!) i kikuta ręki. Na zdjęciu nie było widać :<
                       Tak nas powitała Belgia i Charleroi, ale na drugi dzien juz było zacnie :)
                                          Bardzo ambitnie rozgrywki kometkowe.
                                                 Biały, wielki, głuchy jak pień kocurek mojej mamy - Lu.
                                                                         <3
                                                 Wilk i Fontanna Czekolady - czyli jak zatkać czarną dziurę w żołądku zwierza.
                                              I znów Antwerpia i taki bardzo uroczy akcencik na szczycie jednej z kamienic.
                                                       Mama i Wilk :)
                                                       Sklep z winylami, bardzo mi się podoba logo
                                            Jak na pare bamów przystało - fota w bramie.
                                         Dwa zwierzaki, jeden lód.
                                             Izabela (moja własna siostra), Sylwia i Mati :) i najlepsze malinowe piwo belgijskie z różowym kapslem.
                                                    Mistrz Grilla
                                                   Mistrz grilla w wersji: like a sir
                                       Oceanarium <3
                                                 Nie wiem skąd ta poza, ale jest dostojnie :D nadal w Oceanarium.
                                                  tu też. z uśmiechniętą płaszczką
                                               A tu wielka foka, która pewnie jest lwem morskim czy czyms takim.I mój mamut. Mamut i "foka" :D wybacz, Mamo ;)
                                   Mamut chciał fotę z baobabem, a przy okazji spójrzcie na cień Wilka :P chyba źle mi to wróży na przyszłość ;)
                            JEST! Oto ona moja wymarzona karuzela z konikami. Nikt sie nie sprzeciwiał, jechaliśmy dzielnie. My i dzieci ;)
                                   łiiiiii i fałdka pociastkowa już całkiem widoczna ;)
                                              Tu następuję wygrywanie żyrafy. Panowie są bardzo przejęci.
                                                Wilk i  automat z chlebem :D tak, mają tu takie :D
                                               Zdjęcie wklejam, gdyż wyszłam tu jak rasowe zombie, sunące przez wodę. Mam nawet odpowiednią minę i postawę.
                                                Kebab, gdzie chcieliśmy sprzedać Izą za stado kóz. (w sensie ja chciałam)
                                      Bardzo tajemnicza brama, pośrodku lasu/niczego, prowadząca...who knows.
                                            Obowiązkowa focia z rąsi.
                                                  THE CIASTKA.
                                            Targam zakupiony czarny makaron. Będzie mroczne spaghetti.
                                                :)
                                                 Zamek i fosa z krakenem (podejrzane bulgotanie)
                                                Robię za wabia na krakena.
                                              Tak się nudziliśmy na lotnisku w dzien przybycia
                                          A tu jedzą lody. Ja jeszcze  trzymałam fason i linię.  Jeszcze...
                                                 Gdybyście chcieli kiedyś widzieć jak wyglądałby Wilk w wersji na "poznańskiego hardcora" ;)
                                                              Wilk przymierza - my czekamy.
                                                     Przymierzona, nie nabyta. Przegrała z tiszertem Marvela z Hulkiem.
                                                     A tu zapowiadany prezent kiciowy. Obawiałam się awantury, histerii, kociego płakania. NIC. Dzwoneczek został zaakceptowany, nic nie jest ściągane, a na obróżce mamy rybki i rozgwiazdy :) Grubalda oznajmia w ten sposób światu, że jest już kotem zajętym i ma dom :)

niedziela, 5 sierpnia 2012

Zostałam piratem, a Wilk ma wycięte nowe tunele, o!

To teraz będzie ost. notka na dłuższy czas, bo..wakacje! Niby mogę spróbować coś zrobić z głębi belgijskiego lasu, ale jakość łącza+ ładowanie zdjęć = mało prawdopodobne.
Może po 1 zdjęciu :D
Tak czy siak rzeczy są w suszarce, zaraz idę po walizkę, bilety już wydrukowane. Zostało mi pofarbowanie włosów (dziś wjedzie coś między czerwienią, a różem więc może być zabawnie) Postanowiłam wykorzystać do tego celu po raz pierwszy Wilka, bo coraz ciężej mi te połacie i kilometry włosów dobrze pofarbować, nie mówiąc juz o odbarwieniu odrostów. Acha, calutki czas (już pół roku) twardo nie używam farb tylko tonerów. Go, go  zdrowsze kudły!
Chciałam też się podzielić taka uroczą historyjką z wczoraj.
Ostatnia praca przed wyjazdem, urocza uliczka, cichutka, zalana słońcem w centrum Oslo. Na oko 7 letnia córeczka, samotnego ojca, któremu miałam posprzątać (tak, przystojny jak większość tych Norwegów tu), tak na mnie zerka i zerka. Coś mówi do taty, wchodzimy po schodach i Pan Domu (Jan) oznajmia mi, że z racji tego iż mam tatuaże, jego córcia uważa, że jestem piratem. :D A ona uwielbia piratów :D
Powiedziałąm, że nie ma sprawy, moge być piratem. To była jedna z fajniejszych rzeczy jaka mnie spotkała. Czytałam jak dzieciaki brały facetów za np. wikingów albo batmanów(koszulka z batmanem bardzo pomogła), a tu nagle sama zostałam piratem. How cool is that!?

Nota bene Wilk zaliczył swoją pierwsza poważną bodymodifikację - wycinanie tuneli. To już Jego 3cia próba. Ostatnie tunele rozłożyły się przy 12 mm. Więc teraz zniecierpliwiony Wilk postanowił udac się do PinPoint Piercing (naprawde tak profesjonalnego wszystkiego chyba nie widziałam, jesli chodzi o sprawy bodymod). Zostały wypełnione ankiety, podpisane papiery, bardzo poważna sprawa.Wilk dzielnie zniósł cała operację - nie słyszałam odgłosu walącego się, omdlałego ciała na podłogę czy innych pisków. Dostalismy też do pielęgnacji piercingu wery speszal wodę w spreju, z Panem Syrenką na butelce!
Ukontentowani poszliśmy na sushi, gdzie nastapiła wymiana zdań na temat tego, kto zje podejrzany kawałek sushi (ustaliliśmy, że to kalmar). Nie zjadł nikt i uciekliśmy z miejsca zdarzenia.

Taka to była ta przedwyjazdowa sobota. A teraz lecę ogarniać i ogarniać się też.

foty:
                                     Ta super hiper woda morska do pielęgnacji przekłuć.
                                  Córeczka tatusia
                                   Pan złapany w kadr w trakcie siadania. Tu sobie czekaliśmy do godziny 0.
                                     Nie wiemy co tu sie mieści, ale zwie się Granny's backyard :>
                                             Standardowe kramiki.
                                             Zblazowany Wilk czeka na operację ;)
                                             A tu taki rzut na port. Standardowo.